به انتهای خط هم که برسم مثل همه نقطه نصیبم نمی شود که همه چی معلوم شود برود پی کارش

یا به علامت تعجب می رسم یا به علامت سوال یا هیچی...همینطوری ول می شوم به حال خود رنجورم